فراتر از یاددهی و یادگیری

خانوم معلم و قایق کاغذی

چند دقیقه بعد از ورزش کلاسی با یک موسیقی شاد و ورزشی، اعلام کردم بچه‌های کلاس اولی هنر داریم، به نمایه‌ هنر نگاه کردم، و آماده شدم توضیح بدم که قراره امروز چیکار کنیم. یکی از دانش آموزان نظرمو به خودش جلب کرد.

دانش آموز در حال ساخت قایق بود. اتفاقا باران در حال باریدن بود. صداش کردم و پرسیدم که آیا خودت درست کردی؟ گفت آره. گفتم من بلد نیستم میشه به من هم یاد بدی؟؟ گفت آقا واقعا بلد نیستی؟ گفتم نه! شروع کرد با آب و تاب خاصی به توضیح دادن و همراه توضیح دادن هم داشت بصورت عملی قایق می‌ساخت. آموزش تمام شد و من هم همه بچه‌ها را دور خودم جمع کردم و شروع به ساخت قایق کاغذی کردم. همراه ساخت قایق من هم عمدا اشتباهاتی می‌کردم که با تمام وجود مرا راهنمایی می‌کرد.به همه دانش آموزان یاد داد(دادیم) و بعد از بیان نکات ایمنی رفتیم حیاط مدرسه و قایق‌های که ساخته بودیم را به آب انداختیم.

به نظر شما آموزش همیشه باید مستقیم باشد؟! یا آموزش غیر مستقیم مفیدتر و بهتر است؟ آیا دانش آموزان توانایی تدریس را دارند؟! یکی از بهترین روش‌های ممکن برای تدریس و حتی ارزشیابی روش تدریس دانش آموزان بر همدیگر است. یکی از ویژگی‌های این روش، تسلط کامل تدریس گر به مبحث و موضوع مورد نظر می‌باشد، لذا اگر حد تسلط کم باشد، شخص تدریس گر به خوبی به این ضعف پی خواهد بود. از طرفی کسی می‌تواند تدریس کند که به یادگیری بالاتری نسبت به یادگیری سطحی برسد. در یادگیری سطحی، شخص یادگیرنده، از یادگیری که اتفاق افتاده است فقط برای خود می‌تواند استفاده کند ولی در تدریس شخص علاوه بر کاربرد یادگیری برای خود، به دیگران نیز می‌تواند انتقال دهد یا استفاده کند.

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.